China’s super psychics, te mooi om waar te zijn?

Onlangs vond ik in mijn archief een artikel dat ik in 2008 schreef voor het blad Koorddanser. Het gaat over ‘China’s super psychics’ en is nog steeds de moeite van het lezen waard. Vandaar dat ik het hier met jullie deel.

‘Wonderen zijn niet in tegenspraak met de natuur. Ze zijn slechts in tegenspraak met wat wij weten over de natuur’, schreef kerkvader Augustinus. Aan de andere kant: veel zogenoemde wonderen blijken achteraf te berusten op misleiding, bedrog en cold reading, zoals de Amerikaanse goochelaar en scepticus James Randi meerdere malen heeft aangetoond.

Randi geeft een miljoen dollar aan degene die de werking van zijn of haar paranormale vermogens kan aantonen. De test moet plaatsvinden onder gezamenlijk overeengekomen omstandigheden. Tot nu toe is het geldbedrag nog niet uitgekeerd en in 2010 wordt het waarschijnlijk voor een ander doel bestemd.

Door het werk van Randi en anderen wordt het kaf van het koren gescheiden. Er zijn namelijk voldoende aanwijzingen dat sommige mensen inderdaad bijzondere vermogens hebben. Uit recente wetenschappelijke onderzoeken, bijvoorbeeld naar psychokinese, remote viewing en telepathie, bleek namelijk dat er (kleine) significante verschillen zijn tussen de begaafden en de mensen in de testgroepen.

Recentelijk is, ook in Nederland, een sterke opleving van de belangstelling naar paranormale fenomenen. In deze roerige tijden, waarin mensen meer behoefte hebben aan zekerheid, wordt steeds vaker de blik gericht op individuen die de sluier van het kenbare opzij kunnen schuiven. Om kennis te delen of krachten op te roepen.

Op een enkeling na, denk bijvoorbeeld aan medium Lisa Williams, zijn de paranormale resultaten van dit soort mensen indrukwekkend, maar niet verbijsterend. Groot was dan ook mijn opwinding toen ik op internet tweedehands een vrij onbekend boek vond met beschrijvingen van ‘door meer dan honderd wetenschappelijke instellingen en academies’ geteste mensen met bijna mythische psychische vermogens.

Dit boek, ‘China’s Super Psychics’ van chi gong meester en schrijver Paul Dong en Thomas E. Raffill, stelt op de flap dat er in China zo’n dertig ’super psychics’ zijn. Zij zouden in staat zijn tot het genezen van kanker en AIDS, het stoppen van rijdende auto’s, het lopen door muren, het veranderen van kleuren en moleculaire structuren en het verplaatsen voorwerpen op afstand.

Hun vermogens zijn volgens de schrijvers succesvol getest door onder meer het Beijing High Energy Physics Institute, het Institute of Aerospace Medico-Engineering, het National Defense Laboratory 507 en de Quinghua University.

Ze introduceren eerst Zhang Baosheng, bijgenaamd ‘de kleine god’. Deze man verplaatste eens een zak van vijftig kilo suiker door de muur van een loods. Dat was althans de waarneming van een onderzoeker van de Heilongjiang University en een collega van het Beijing Institute for Research in Chinese Medicine. En zo zou Baosheng nog meer mirakels op zijn naam hebben staan, zoals lopen door muren. Zijn verklaring hiervoor in 1982: ,,Jullie waren niet in staat om mij tegen te houden.”

Baosheng had in elk geval tot medio jaren negentig een enthousiaste groep volgelingen, onder meer onder beoefenaren van het toen in China erg populaire chi gong. Daarna kwam Baosheng onder vuur van sceptici als chi gong meester Sima Nan, lezen we op internet. Nan deed de wonderen van Baosheng af als goochelarij en gaf ook demonstraties van deze zogenoemde wonderen, ogenschijnlijk zonder verschil.

Een andere chi gong meester, Yan Xin, is minder omstreden. Hij bleek tijdens veelvuldig herhaalde wetenschappelijke testen steeds weer in staat tot bijzondere handelingen. Zo verhoogde hij tijdens een demonstratie op een Amerikaanse universiteit, voor het oog van vele toeschouwers, de weerstand van zijn lichaam zodat hij een hoge elektrische spanning kon weerstaan.

Ook wist hij door het sturen van energie op afstand, onder door Chinese wetenschappers vastgestelde omstandigheden, de moleculaire structuur van een kunstmatig kristal te veranderen. De verandering bleef acht dagen in stand. Tevens kon hij door het sturen van energie de radioactieve stof Americium 241 beïnvloeden.

Daarnaast heeft Yan Xin volgens de verhalen ‘duizenden’ genezen. Onder meer van kanker, breuken, reuma, traumatische verlamming, hartklachten en diabetes. Tijdens lezingen, waarbij hij chi uitstraalt naar het publiek, zou hij bijvoorbeeld mensen in rolstoelen weer hebben laten lopen.

Yan Xin stelt in het boek van Dong en Raffill: ,,Kanker in een vroeg stadium is net zo gemakkelijk te genezen als iemand die kou heeft gevat. Als de patiënt met mij werkt, kan ik kanker in een middel stadium terugbrengen en de verspreiding van kanker in een vergevorderd stadium beheersen.”

Dit soort psychische vermogens komt in rudimentaire vorm ook voor bij een groepje Chinese kinderen, aldus de schrijvers. Zo zijn er dertien jongens en zesentwintig meisjes van wie tussen 1979 en 1981 speciale krachten zouden zijn vastgesteld. Het gaat dan om door objecten, muren en mensen heen kijken, takjes breken op afstand, lezen via oren en vingertoppen, telescopisch zicht en het vermogen om bloemen uit de tuin in een vaas te plaatsen.

Eén meisje, Sun Liping, heeft schijnbaar het vermogen om een knop door aanraking van de steel in een minuut te laten uitgroeien tot een bloem. Een vermogen dat wordt gedeeld door Yao Zheng, een jongedame met meerdere gaven die regelmatig geconfronteerd wordt met mysterieuze brandgaten in haar kleding. Foto’s van de geopende bloemen en een demonstratie met getuigen staan in het boek.

Hoewel ze vaak voorkomen bij kinderen, verdwijnen dit soort bijzondere psychische gaven meestal bij het bereiken van de volwassenheid, aldus de schrijvers. Bij meisjes als ze gaan menstrueren. Een kleine groep mensen behoudt de chi-gerelateerde vermogens.

Wat is het geheim van hun wonderen en hoe gaat het nu met de mensen die in het boek uit 1997 worden beschreven? Het is me helaas niet gelukt om via de Amerikaanse uitgeverijen in contact te komen met de auteurs. Wel blijkt er een website te zijn van of over Yan Xin: http://www.yanxinqigong.net. E-mails naar diverse uitgeverijen en de site van Yan Xin bleven tot nu toe helaas onbeantwoord.

De Chinese wonderen zijn afhankelijk van een aantal randvoorwaarden, stellen Dong en Raffill in hun boek. Zo is het vermogen niet altijd op commando te raadplegen en is ook de stemming van de begaafde van invloed, net als twijfel of voorbehoud over het welslagen. Het verstand moet geconcentreerd zijn en de emoties onder controle; emoties kunnen het resultaat beïnvloeden.

Vaak worden de vermogens getraind, maar niet altijd. Baosheng was bijvoorbeeld geen chi gong meester en van de psychisch begaafde kinderen is niet beschreven dat ze deze eeuwenoude energetische kunst beoefenden toen hun vermogens op jonge leeftijd aan het licht kwamen. Psychische krachten kunnen bijvoorbeeld ook worden opgeroepen door hypnose, geloof, herstel na een ziekte of ongeluk, blootstelling aan een sterk energieveld en door honger.

In tachtig procent van de in het boek beschreven gevallen zijn de vermogens echter door chi gong getraind. Centraal hierbij is de omgang met yin en yang energie en het streven naar de eenwording van de mens met het hemelse. Hiervoor is stilheid vereist.

De chi gong oefeningen herstellen door de ingenomen posities de balans met de kosmos en zorgen voor een toename van chi. Deze chi kan vervolgens via de ogen, handen en vingers worden gebruikt om te genezen, denk ook aan het Japanse reiki, of om te verwonden, zoals in sommige vechtsporten gebeurt.

Door chi gong beoefening kunnen uiteindelijk de niet-zichtbare ogen, waar het boeddhisme en taoïsme over spreken, om beurten worden geopend, aldus Dong en Raffill. Het begint met een verbeteren van het zicht van het gewone oog, dan volgt de opening van het derde oog, goed voor remote viewing en het zien van visioenen.

Het wijsheidsoog laat ook textuur, heden, verleden en toekomst van objecten zien. Het dharma-oog heeft een hoge energie en kan zaken repareren of bijvoorbeeld een stalen draad doorsnijden met wilskracht. Het boeddha-oog tenslotte, licht het universum op, kan voorbij toekomst en verleden kijken en de gang van zaken en materie veranderen. Wanneer dat oog zo ontwikkeld is, dat het alles verlicht, wordt alles erdoor beïnvloed.

Het boek ‘China’s Super Psychics’ van Paul Dong en Thomas E. Raffill uit 1997 is niet meer leverbaar. De Duitse vertaling, ‘Indigo-Schulen: Trainingsmethoden für medial begabte Kinder’ is wel verkrijgbaar.

Yan Xin Qigong I

Yan Xin Qigong II

Yan Xin Qigong III

International Yan Xin Qigong Association (IYXQA)

The Highest Technology of All Technologies: The Yan Xin Secret

Comments Off

admin op 7 November 2013 in Ongewoon & Anders, Religie & Spiritueel

Over de Rozenkruizers, een winterkoning en de wetenschap

De Rozenkruizersmanifesten deden begin zeventiende eeuw veel stof opwaaien in Europa. De allegorische verhalen over Christian Rosenkreutz propageren volgens Frances Yates een verlichte natuurwetenschap en godsdienstvrijheid, met de Palts onder bestuur van Frederik V als een ideale staat die hiervoor ruimte biedt en daarom steun verdient. Onlangs verscheen haar ‘De verlichting van het Rozenkruis’ uit 1972 in een erg fraaie editie bij Synthese.

Begin zeventiende eeuw zorgen de Reformatie en late Renaissance ervoor dat kleine groepjes mensen zich meer gaan richten op proefondervindelijk verkregen kennis dan op katholieke dogma’s over de werkelijkheid.

Deze natuurwetenschappers, sociale wetenschappers, kunstenaars, schrijvers en filosofen doen hun werk noodgedwongen ondergronds vanwege de dominante invloed van de katholieke kerk, die het protestantisme als een dwaling ziet, sympathisanten daarmee in de ban doet en van vrijdenkers al helemaal niets moet hebben.

In de mysterieuze Rozenkruizersmanifesten krijgen deze “onzichtbaren” een anonieme stem die luid klinkt tot in de uithoeken van Europa. Met steun uit protestantse hoek en geïnspireerd door wetenschapper John Dee willen ze vernieuwing op wetenschappelijk, cultureel en politiek gebied.

Ze verpakken hun krachtige boodschap in leerzame allegorische vertellingen met theatrale elementen over de vermeende stichter Christian Rosenkreutz en hun genootschap - wellicht in der aard te vergelijken met het bij vrijmetselaars bekende toneelstuk over Hiram Abiff.

Dankzij de opkomst van de boekdrukkunst zorgen de geschriften van de Rozenkruizers voor behoorlijke onrust in ontwikkelde kringen en aan de westerse hoven. Ze vormen vooral een bedreiging voor het morele en intellectuele gezag van de katholieke kerk en daarnaast van de algehele stabiliteit in het mede op religieuze gronden verdeelde Europa.

Na een aantal jaren verdwijnen de Rozenkruizers in de stilte waaruit ze gekomen zijn ondanks dat er in Europa honderden reacties in druk verschijnen en de speculaties over de leden en de werkelijke doelstelling van het genootschap op het dieptepunt ronduit hysterische proporties aannemen.

De Jezuïeten van “de Antichrist” suggereren op het laatst zelfs dat zij de Rozenkruizers zijn, dat verborgen genootschap, schijnbaar op basis van de bekende katholieke tactiek: bedreigende invloeden inkapselen wanneer onderdrukken faalt.

De studie van Frances Yates verklaart wat zich achter de schermen afspeelde en waarom het stil bleef. Het heeft te maken met de politieke en religieuze verhoudingen in Europa en vooral met het mislukken van een heel inspirerend politiek experiment, waaraan in bedekte termen wordt gerefereerd.

Deze werken roepen niet alleen op tot een wetenschappelijke omwenteling, ze vertellen ook het succesverhaal van keurvorst Frederik V die daar in de Palts alle ruimte voor bood.

Het bestuur van Frederik V duurt van 1610 tot 1623. In die tijd vormen de protestantse Palts een staat met relatief grote godsdienstvrijheid waar verlichte wetenschap en cultuur floreren. Het indrukwekkende Kasteel Heidelberg is dan een toevluchtsoord en wetenschappelijke tempel voor diverse onzichtbaren.

De problemen beginnen als Frederik V in 1619 koning wordt van Bohemen, dat in 1618 in opstand was gekomen tegen de rooms-katholieke keizer Ferdinand II die zichzelf dat jaar tot koning had laten uitroepen.

Ferdinand II gaat Frederik V in 1620 een lesje leren en verslaat hem tijdens de slag bij De Witte Berg. Hoewel Frederik V lid is van de Protestantse Unie laten de Europese protestantse prinsen hem stikken als zijn schoonvader koning Jacobus I van Engeland, een opportunistische zwakkeling, hem niet te hulp schiet.

Dan is het gebeurd en valt de liberale droom, die als voorbeeld geldt voor onder meer het gebied Venetië, in stukken. De keurvorst vlucht naar Den Haag, waar hij eindigt aan de Kneuterdijk en vanwege het bestuur van Bohemen, dat één winter duurde, wordt herinnerd als de Winterkoning.

In haar boek reconstrueert Frances Yates op scherpzinnige en originele wijze de bronnen voor het gedachtegoed achter de Rozenkruizermanifesten, waarvan de eerste gepubliceerd zijn in de hoogtijdagen van de Palts-tijd van Frederik V.

Duidelijk wordt, dat hier niet gaat om een marginaal esoterisch genootschap, maar om een groep wetenschappers die fictie gebruikten om hun omstreden denkbeelden te verspreiden, met de Palts als voorbeeld van een ideale, liberale staat - die steun verdient.

De broederschap van de Rozenkruizers zelf, als deze al bestond, telde waarschijnlijk slechts een handjevol mensen met goede contacten met protestantse drukkers, en was ogenschijnlijk aan dat doel ondergeschikt.

Uit haar studie blijkt ook dat de inspanningen van de Rozenkruizers niet moeten worden veronachtzaamd. Comenius is erdoor beïnvloed en later vormden “de onzichtbaren” zeer waarschijnlijk de inspiratie voor de befaamde Royal Society via diens schimmige voorloper “het onzichtbare college”.

Ondanks het mislukken van het politieke experiment in de Palts en in Bohemen, Praag was destijds een bruisend centrum van wetenschap en cultuur, hebben de historische Rozenkruizers schijnbaar zo hun belangrijkste doelstelling alsnog gehaald: de start van een nieuwe, proefondervindelijke manier van wetenschap bedrijven, voorbij de dogma’s van de katholieke kerk.

Comments Off

admin op 31 July 2012 in Boek & Meer, Religie & Spiritueel

‘Kanker is erg, maar je hoeft er niet minder plezier om te hebben’

Samen 24 uur lopen tegen kanker op 28 en 29 mei in Roermond, Sportpark De Wijher. Heeft dat zin? Ja, zegt survivor Linda Naus (56) uit Reuver. Om ervaringen te delen, de doden te herdenken, geld in te zamelen én te merken dat we allemaal samen zijn. Persoonlijk wil ze kanker graag beter bespreekbaar maken.

Kanker confronteert, kanker zweert. Kanker ontsiert, kanker kliert. Eén op de drie in Nederland krijgt de gevreesde ziekte, toch is erover praten niet gebruikelijk Alsof je je moet schamen voor iets dat je overkomt.

Er zijn zelfs nog mensen die fluisteren over ‘K’, zoals haar moeder in 1975, toen bleek dat ze de ziekte onder de leden had. Ze overleed eraan toen Linda Naus nog jong was. Zelf kreeg de Reuverse in 1998 kanker. Ze ging de medische molen in, moest een borst afstaan en kon daarmee erger voorkomen.

Erover praten helpt, zegt ze. Vanaf het zonnige terras in haar achtertuin doet ze haar verhaal: “Het was alsof ik in een sneltrein zat en op bepaalde stations gebeurde dit of dat. Later had ik pas tijd om na te denken. Het heeft me veranderd, ja. Ik ben anders gaan leven. Ik leef nu en niet voor morgen.”

Zoals bij veel andere patiënten, leidde het ook tot een nieuwe jaartelling; ‘zoveel jaar na Kanker’, als in ‘na Christus’. “Iemand zei laatst tegen me: ‘Ik zit al in jaar dertien’. Dat zette me toch aan het denken.” Want ondanks de diepe acceptatie en haar blakende gezondheid heeft ze nog steeds de ‘angel van de angst’; hoe lang heb ik nog, komt het terug?

Behalve bij haar gezin en het Herstel & Balans-revalidatieprogramma, vond ze indertijd steun bij Borstkankervereniging Nederland. Bijvoorbeeld met betrekking tot de chronische vermoeidheid, de fysieke beperkingen door lymfoedeem, de concentratieproblemen en het geheugenverlies door de chemotherapie. “Ik heb heel lang naar woorden moeten zoeken voor ik weer woorden had.”

Ook haar zelfbeeld kwam er aan de orde. Kaalheid wordt gecamoufleerd met een pruik, een geamputeerde borst met een externe prothese. Toch ben je niet meer dezelfde en voor veel vrouwen, met name jongere, is dat ontwrichtend. Nog los van kwesties als erfelijkheid en kinderen.

Linda Naus bekeek het verstandelijk, zo kon en kan ze het een plaats geven: “Ik was drieënveertig, had al een man en kinderen; die borst had zijn functie gehad. Ik was ook blij dat hij eraf was; daar ga ik dus niet meer dood aan.”

Hoewel ze tijdens haar ziekte de bodem van de put heeft gezien, stralen haar ogen en heeft ze een opgewekte lach. “Het is bij onze vereniging ook niet alleen kommer en kwel”, haast ze zich om te zeggen. “We lachen veel. Er worden ook grapjes gemaakt, al kan niet iedereen daarmee omgaan. Kanker is verschrikkelijk, maar je hoeft er geen dag minder plezier om te hebben.”

Toen het erop leek dat de kanker voorlopig niet meer terugkwam, ging de hemel open; Linda Naus mocht nog even hier op aarde blijven. Dat euforische gevoel heeft ze opnieuw gehad tijdens de inspirerende manifestatie Samenloop voor Hoop, 2008 in Roermond.

Met vele honderden anderen liep ze als survivor mee om ervaringen te delen én om een statement te maken: er is hoop, er is leven na kanker. Mogelijk zelfs een redelijk lang en goed leven - kanker wordt steeds vaker een chronische ziekte dankzij de voortschrijdende wetenschap. Andere mensen liepen mee om geld in te zamelen, juist voor zulk onderzoek.

Tijdens de tweede editie, die 28 mei om 16.00 uur begint, is ze vanzelfsprekend van de partij. Met haar gebruikelijke esprit en innerlijke veerkracht. Ze is geen passief slachtoffer, maar iemand die ervoor kiest om actief van het leven te genieten. Onder meer door te sporten.

Tijdens de revalidatie begonnen met rennen, is ze nooit meer gestopt. In 2007 liep ze een dochter en haar schoondochter eruit met hardlopen tijdens de Nijmeegse Marikenloop. Zaterdag deed ze mee aan de Kragten Avondloop in Herten. “Lekker gelopen, onder de drieëntwintig minuten.”

Iedereen kan haar aanspreken tijdens de Samenloop voor Hoop, natuurlijk. “Vroeger, in de K-tijd, was er veel angst door het taboe. Nu schrijven mensen het vaak anoniem van zich af op internet, maar dan moet je het uiteindelijk toch in je eentje oplossen. Dat is niet makkelijk en ik gun iedereen de mogelijkheid om het anders te doen.”

(Geschreven voor de Trompetter namens Samenloop voor Hoop.)

Comments Off

admin op 23 May 2011 in Politiek & Media

Wim Hof: ‘Dit was het antwoord op de vraag van de leegte’

Het wonderbaarlijke vermogen van Wim Hof om extreme kou te weerstaan wordt sinds enkele maanden wetenschappelijk onderzocht. De voorlopige resultaten zijn verbazingwekkend. De uitkomsten moeten het wetenschappelijk fundament vormen voor de nieuwe Wim Hof Methode voor gezonder leven. Een instituut is er al, het bijbehorende boek wordt nu geschreven. Eén troost voor cursisten: ze hoeven geen geen lange ijsbaden te nemen op de Noordpool. Het kan ook gewoon in een rijtjeswoning. En om te illustreren dat zijn methode altijd werkt, gaat Wim Hof zich binnenkort richten op het overwinnen van extreme warmte. ,,Het principe is hetzelfde.”

Wim Hof, wereldberoemd als The Iceman, gaat al jaren elke ijskoude uitdaging aan die hij maar kan bedenken. Hij rende in korte broek en gympen een halve marathon in Finland, beklom met dezelfde outfit de Mount Everest en de Kilimanjaro en zat diverse malen ruim een uur in een grote bak met ijs. Ook zwom hij meerdere keren onder tientallen meters poolijs. Het leverde hem tot nu toe achttien vermeldingen op in het Guiness World Records Book.

Intussen hebben zijn prestaties de interesse gewekt van wetenschappers wereldwijd. Zo wordt de Amsterdammer nu onderzocht in het UMC van het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen. Het lijkt erop dat Wim Hof, in strijd met gangbare wetenschappelijke inzichten, het autonome zenuwstelsel kan beïnvloeden. Hierdoor is hij naar eigen zeggen ‘vrij van ziekte’ en heeft hij een groot herstellend vermogen. Redenen genoeg voor een interview met deze opmerkelijke man, die binnenkort met hulp van de westerse wetenschap de wereld wil laten delen in zijn helende ervaringen en inzichten. ,,Ik wil het cynisme in één keer van tafel vegen.”

We spreken af in Amsterdam in een strandtent bij de haven waar hij vaker komt om aan de waterkant te mediteren of in het water zijn oefeningen te doen. Het is een milde nazomerdag en het motregent. Wim Hof heeft een tanig postuur, is losjes gekleed en draagt een onbestemde geur met zich mee van leven in de buitenlucht. Voor hem staan een kopje thee en een glaasje wijn; die combinatie is volgens hem goed voor de bloedcirculatie. Ook is er af en toe tijd voor een sigaretje - niets menselijks is hem vreemd.

Een sprong in de vijver

Op televisie en op internet wordt Wim Hof vaak neergezet als iemand die extreme sporten beoefent. Maar je kunt deze man, die ooit aan de kunstacademie wilde studeren, net zo goed een performance kunstenaar noemen. Of een soort westerse yogi, verwant aan zijn collega’s die in Tibet naar verluidt wedstrijdjes doen om via meditatie zo snel mogelijk sneeuw te laten smelten of een deken te drogen. Hoe dan ook, zijn hele leven staat in het teken van extreme ervaringen.

Het begon allemaal in geboorteplaats Sittard, op een winterdag, op het voetbalveldje vlakbij hun huis, vertelt hij. De eerste sneeuw was maagdelijk wit en de kleine Wim begon ineens op blote voeten rondjes te rennen. ,,Dat was een geweldig gevoel. Ik bleef maar rennen en mijn voeten werden helemaal warm. Ik denk wel anderhalf uur lang. Mijn jongere broer ging ook meedoen en het was heerlijk, één en al fun!” Maar een echt machtig gevoel kreeg hij als achttienjarige bij zijn eerste ijsduik in het Amsterdamse Beatrixpark.

,,Ik werd aangetrokken door het dunne ijs, trok m’n kleren uit en ben erin gesprongen. Een halve minuut, een minuut onder water. Wow! Al die gedachtegangen, al dat zoeken… Ik was een zoeker, verdiepte me in esoterische disciplines en yoga, karate, had een hang naar verdieping… Wat is de diepte, wat is de ziel? Ik las allerlei boeken, maar kon het niet vinden. Het contact, de las werd niet gemaakt. En dit doorbrak het. Dit was het antwoord op de onbeantwoorde vraag van de leegte, hierdoor werd aaneen gesmeed werd wat nog niet aaneen gesmeed was. Dat wat eenheid in jou vormt, dat ben je ook. Dat is voor mij spiritualiteit. Het was een machtig gevoel. Natuurlijk ging ik dat weer opzoeken.”

Ook toen zijn eerste vrouw overleed, eind jaren negentig, hervond hij eenheid in de natuur. Hij beklom toen in Spanje ongezekerd een ‘onbeklimbare’ rots van ruim dertig meter hoog. Ook toen ervoer hij een diepe verbondenheid en sereniteit. En, alleen aan de top na alle beproevingen, misschien wel een schitterend besef van grandioze nietigheid. Gevaarlijk is het niet, wat hij doet, vindt Wim Hof. Als je maar weet wat je doet en wat je kunt. En goed luistert naar je lichaam, naar de natuur.

Irrationele angsten overwinnen

,,Je hebt irrationele angsten, drijfveren van het verleden, blokkades. Die moet je oplossen voordat je zo’n uitdaging aangaat. Dat gebeurt ook elke keer, daarom doe ik het ook. Een soort schoonmaak. Catharsis. Maar de echte angst, de angst als een natuurlijk signaal dat daar een grens is, die neem ik absoluut waar en daar ga ik ook niet overheen. Ik heb 7500 m in korte broek afgelegd op de Mount Everest, maar toen ben ik wel terug gegaan omdat ik voelde dat mijn aderen nog niet helemaal flexibel waren.”

Door dit soort grens-ervaringen krijg je een groter gevoel van controle, beheersing over jezelf, vertelt Wim Hof. ,,Het gaat ook gepaard met beleving. De bezem door je innerlijk. Het gaat erom jezelf te raken in de diepte, daar vindt ook de verwerking plaats. Door dit te doen, word ik stil, komt er een rust over mij. Ik vertrouw dat, want de natuur vertrouw ik. Daar gebeurt mij ook niks. De zoeker is dan voor even een vinder geworden. Eenheid.

In het verleden werd ik net als iedereen geregeerd door herinneringen en emoties. Maar af en toe doe ik iets waardoor de eenheid helemaal beleefd wordt. Waardoor je totaal losgekoppeld wordt – die macht hebben we vaak verloren; dat we ons niet meer kunnen loskoppelen van onze patronen, emoties, gedachten en het verleden. Die moet je niet de regie overgeven, die gaan dan een heel eigen leven leiden. Loskoppelen doe ik bijvoorbeeld door een heel zware beproeving aan te gaan, in de koude, of een angst te overwinnen.

Het is vaak zo dat wij door onze angsten geregeerd worden. Angsten en vermeende zekerheden die daarmee verbonden zijn. En dan is er altijd wel een logische verklaring waarom we dingen niet helemaal doen, maar uiteindelijk voelen we ons niet helemaal lekker. Niet helemaal zoals we zouden willen. Maar als je jezelf af en toe weet los te koppelen, jezelf uitdaagt, dan kun je stappen zetten. Daarbij maakt de uitdaging niet uit.

Het kan zijn dat de timmerman een prachtige kast gaat maken waarin de concentratie en de sereniteit tijdens het maken, momenten waarin de tijd wegvalt, zijn verwerkt. Via tijdloosheid krijg je mooie kunstwerken, dat is beleving. Die diepte is op een gegeven moment zonder woorden, zonder geachten. Een ervaring. Dat is dan voor mij meditatie. Totaal geabstraheerd, door erin te gaan en het te voelen, niet door erover te praten en boeken te schrijven. Het is ver weg van het normale, dat is beleving.

Whhaa!!! Sodemieter op!

Uiteindelijk is het leven zo wonderlijk mooi. Maar het is zo vaak ondergesneeuwd door de waan van de dag. En vergeet niet: het is je recht en je plicht om je goed te voelen. Geloof in jezelf is vasthouden aan die beleving. Af en toe moet je gewoon zoiets hebben van: ‘Whhaa!!! Sodemieter op! Ik wil gewoon die beleving in! Ik ga dit doen! Ik ga dat doen! Ik ga eindelijk dat oppakken! Ik ga die reis zo maken!’ Dat gevoel, dat is het begin waardoor je de kracht hebt om door die vermeende zekerheden, door die angst en die blokkades in je zelf heen te komen.

Mensen denken dat er directe antwoorden zijn op innerlijke vragen. Maar antwoorden betekent gewoon werken aan jezelf. Diep gaan in jezelf. Eigenlijk zou ik willen zeggen: doe het gewoon. Je bent een open boek. Sla die eerste pagina open en begin te kijken. Het heet het leven. Dat ben je zelf. En wat jij wilt, zover zal je komen. En als je niet gedreven bent, zul je er niet komen.”

Natuurlijk gecertificeerd

Op internet wordt gesuggereerd dat je Yoga-, Tummo- en andere meditatietechnieken gebruikt.

,,Ha! Ze schrijven en zeggen zoveel. Sommige dingen zijn gewoon idioot! Ik ben nergens in gecertificeerd. Ik ben gecertificeerd door de natuur. Ik heb het diepste in mezelf naar boven gebracht. Ik heb weer eenheid in mijn lichaam gebracht. De natuur is een harde spiegel, maar wel een rechtvaardige. Zo leer je het ook; van binnenuit. Het zijn fysiologische mechanismen die aaneenrijgen. Het gaat erom het dier in ons te leren kennen.

Ik heb nu Tummo-leraren ontmoet, mensen als Wonguyal Tenzin Rinpoche uit Tibet, en die zijn zeer onder de indruk van mijn niveau. Chi Kung-leraren, ik geef ze les, maar ben niet gecertificeerd. Yoga-leraren, ik heb boeken over yoga geschreven maar ben niet gecertificeerd…” Een gesprek over stromingen en leermeesters is voor hem niet interessant meer. ,,Dat stadium ben ik gepasseerd.

Ik heb het geleerd door me bloot te stellen in de natuur en de juiste ademhaling. Je wordt gewoon gedwongen naar de juiste ademhaling, anders isoleert het niet. Anders veroorzaak je geen warmte in jezelf. Je wordt gedwongen fysiologische mechanismen die slapen wakker te maken en met elkaar te verbinden. Goed te laten samenwerken. Want koude is kracht. Zeker ijskoude is kracht, impact. En daar moet je iets tegenover stellen. Ik onderbreek het niet. Ik maak sluiting, de aderen rond de kern, de vitale delen, weet ik hermetisch te sluiten; lever, hart, longen, hersenen. Dat moet zevenendertig graden blijven. Als je diep genoeg gaat, kan je controle krijgen over het sluiten van je aderen.” En zo dus extreme temperaturen weerstaan, het eigen energieniveau verhogen en het welbevinden vergroten. ,,Extreme koude of hitte ondergaan is wakker worden. En het voelt ook nog goed ook.”

Versterking immuunsysteem

Jouw methode bestaat schijnbaar uit een combinatie van anticipatie, gewenning, acceptatie, focus en ademhalingstechnieken. Kun je er iets meer over vertellen?

,,Mijn methode, waarin ik ook op scholen les wil geven, heeft twee pijlers. Eén is de wetenschap. Die laat zien hoe de fysiologie en de immunologie in elkaar zit, via bloedwaarden en allerlei metingen. De wetenschap moet de methode onderbouwen. Proefondervindelijk is bijvoorbeeld in het UMC in Nijmegen aangetoond dat mijn cellen verhoogde activiteit vertonen als ik doe wat ik doe en ook daarna nog één en vermoedelijk zelfs twee weken. Het zorgt voor versterking van het immuunsysteem. En je krijgt meer controle over je zenuwstelsel. Verder is sprake van een spectaculaire onderdrukking van de ‘ontstekingslichaampjes’ in het bloed.

De ander pijler is de ademhaling. Het draait om potentialen; het is gewoon elektriciteit. Pneumatisch, door een bepaalde druk uit te oefenen via je eigen longen en je geest kun je die elektriciteit goed losmaken. Druk is gelijkwaardig aan een bepaalde elektrische waarde. Het gevolg is dat je heel diep gaat en dat alle systemen opengaan en alle systemen weer met elkaar gaan samenwerken. Als mensen specifieke problemen hebben, schrijf ik aanvullend bepaalde yoga-oefeningen voor.

Belangrijk bij de methode is verder dat je jezelf geestelijk niet moet tegenwerken, maar moet meegaan. Noem het even geloof. Meestal staan mensen vijandig tegenover kou. Maar het ijs is een vriend. Het veroorzaakt warmte in je lichaam, mits op de juiste manier benaderd. Daarom noem ik ijs mijn warme vriend.

En anticiperen, inderdaad. Denk vooraf, nadat je het nemen van ijsbaden geleidelijk hebt opgevoerd: ‘Het is winter en nu ga ik over één minuut ijszwemmen’ Als jij je dat echt inbeeldt, zit je over een minuut op de wc. Dan stuur je het op dat moment even bewust aan, door die gedachte te richten, sluit je je adem. Dat is invloed uitoefenen op het autonome zenuwstelsel – waarvan we zeggen: dat kan niet.

De methode vraagt twintig minuten tijd per dag. Een ijsbad is niet eens nodig, maar zo’n bad is wel een goede check voor jezelf. Het is absoluut versterkend. De manier waarop ik het doe, zorgt ervoor dat je je bewust stukken verder en sterker voelt en het beter aankunt. Niemand hoeft binnen mijn methode zover te gaan, dat slaat helemaal nergens op. Niet iedereen hoeft een professionele topvoetballer te zijn, maar af een toe een balletje trappen is wel gezond. Of een beetje rennen. Een beetje in de kou is nog veel gezonder.

Ice Man wordt Steam Man

De verschijnselen bij extreme kou lijken op die bij extreme hitte. Je bedrijft wetenschap met je lichaam, is het geen optie om eens extreme hitte te trotseren?

,,Grappig dat je dat zegt. We hebben dat laatst voor National Geographic getest in New York.Op een gegeven moment steeg de temperatuur en een ervaren saunaganger, die als proefpersoon erbij zat, moest eruit gehaald worden. Ik deed hetzelfde als met de kou: de kerntemperatuur beheersen en behouden. Nu gebeurde dat in de hitte; het sluiten van de aderen rondom. Zo bleef ik de hele tijd op een stabiele temperatuur van zevendertig graden in de hitte.”

Je zou zelfs een hittetraining kunnen ontwikkelen…

,,Daar ben ik nu ook mee bezig. “Na het rennen in Finland bedacht ik: ‘Nu ben ik eigenlijk wel klaar met de kou’. Deze winter ga ik daarom in het heetste gebied ter wereld, in Ethiopië, vijftig kilometer rennen zonder te drinken – waarvan doktoren nu al weer zeggen: ‘Dat kan niet’. Het is in de buurt van waar Lucy is gevonden, de oudste mens. Ik begin met een halve marathon zonder te drinken om even aan te tonen dat de kerntemperatuur op het juiste peil blijft. Op gegeven moment gaat stijgt de temperatuur heel snel omhoog. Als je dan niet snel geestelijk, de hypothalamus, een soort thermostaat, activeert, dan gaat hij er doorheen. Wordt het veel te heet en moet je drinken en ermee uitscheiden. Als de hypothalamus wel werkt, kun je dat gewoon halen. Dat is het contact tussen geest en lichaam goed en kun je dit soort dingen gewoon volhouden.”

(Een ingekorte versie van dit artikel verscheen in Koorddanser).

Comments Off

admin op 4 November 2010 in Ongewoon & Anders, Religie & Spiritueel

Over cultuur en kerstbomeritus

Religie, het gestructureerde uitvloeisel van de intrinsiek menselijke behoefte aan geïnspireerde zingeving, is een vast onderdeel van elke cultuur. Bij complexe en eenvoudige culturen. Telkens zijn er religieus specialisten die binnen de cultuur de verhouding van mensen tot elkaar (de ander) en tot het hogere / de ander met een hoofdletter via regels vormgeven en daarbij de rol van makelaar vervullen. In het westen is die rol, die eerder eeuwenlang exclusief aan de christelijke kerk toebehoorde, geleidelijk overgenomen door de media/internet, kunst, wetenschap en de neo-paganisten.

Cultuur is dynamisch. Daarom zijn ook de uitvloeisels daarvan (religie, taal, mode, muziek, kunst, wetenschap et cetera) dynamisch. Religie houdt niet ergens op, maar verandert waar mensen samenkomen. Hoeveel regeltjes, wetten en grenzen ook worden of zijn bedacht. Een religie wordt niet in een laboratorium ontwikkeld zonder invloed van buitenaf en vervolgens onder een glazen stolp door de eeuwen heen gedragen.

De Nederlandse cultuur op dit moment, is een dynamisch geheel gebaseerd op het voor-christelijke (Kelten, Germanen), het christelijke, het humanistische, het socialistische en de recente ontwikkelingen van de afgelopen dertig jaar. Het is een organisme dat leeft en zich ontwikkelt, maar niet meer met de overwegend christelijke identiteit, in die zin dat het christendom veel facetten van het leven doordrenkt, als pak hem beet zestig jaar geleden. De Nederlandse cultuur is vlees noch vis.

Binnen onze cultuur is door de open informatievoorziening een grote mate van helderheid over wat we als onderdeel van de christelijke religie zien en wat als niet-christelijke cultuur-elementen. Sinterklaas bijvoorbeeld, is een niet-christelijk feest, dat overigens wel een christelijke oorsprong heeft in verhalen over een christelijke bisschop die goudstukken uitdeelde in het huidige Turkije. Voor veel nieuwe Nederlanders, met name moslims, die pas sinds kort meedoen in ons culturele ontwikkelingsproces, zijn dit soort zaken niet helder.

Nu is er bijvoorbeeld veel te doen over de ‘christelijke’ kerstboom. Het gebruik van een met kaarsjes, later lampjes, en ballen en slingers versierde kerstboom is een onderdeel van de Nederlandse cultuur dat teruggaat tot voor-christelijke tijden. Er is geen oud-christelijke wet of regel voor die het voorschrijft. De boom, vroeger een eik, is een Oudgermaans vruchtbaarheidssymbool. De rooms-katholieke kerk heeft kerstbomen lange tijd geweerd, juist vanwege deze ‘heidense’ oorsprong (bron: Wikipedia).

Waarom wordt nu onder Nederlandse moslims discussie gevoerd over kruizen op mijters en kerstbomen? Er ontbreekt blijkbaar kennis over onze culturele gebruiken, religieus en niet-religieus. Verder lijkt er in de moslimgemeenschap onzekerheid en angst te zijn met betrekking tot de zich ontwikkelende eigen identiteit binnen de Nederlandse cultuur. In een moslimland was je als moslim vrij zeker van je wie je was, cultureel en meer specifiek religieus bezien. In Nederland niet.

Dat komt ook doordat Nederlandse cultuur verandert. Onder oude Nederlanders is hier ook onzekerheid over. Slachtoffers bijvoorbeeld, zijn nu helden en uitzonderingen zijn belangrijker dan afspraken. Oude helden hebben afgedaan en regels zijn er om te ontduiken. Maar ook om je eraan te houden - als het over anderen gaat. Kortom: niet te volgen.

Een mogelijke oorzaak voor de krampachtige moslimdans rond de kerstboom zou kunnen zijn dat werkelijke vrijheid tot een inhoudelijke discussie over theologische zaken in de islam voor gewone gelovigen nog niet bestaat, omdat daar tot nu toe in de eigen cultuur nog geen dringende behoefte aan was. Er bestond min of meer een culturele en religieuze consensus.

In het christendom bestaat de bedoelde vrijheid pas pas enkele tientallen jaren en met name door anti-institutionele en emanciperende ‘jaren zestig’ van de vorige eeuw, waarin, door een kleine dwarse elite, alles ter discussie werd gesteld. Dat heeft gevolgen voor de huidige samenleving, die grotendeels ontkerkelijkt is, omdat die generatie nu aan het roer staat.

De vrijheid om onafhankelijk religieus onderzoek te doen, en bijvoorbeeld religieuze beleving in een cultuur-sociologische kader te beschouwen, bestaat in het christendom dus pas kort. De kerk heeft eeuwenlang het monopolie gehouden op de uitleg van de bijbel en alles dat daarmee samenhangt. Machtshandhaving door de toegang tot afwijkende of aanvullende informatie te ontzeggen. Informatie die het machtsmonopolie ondergraaft.

Een andere reden voor de kerstbomeritus onder sommige Nederlandse moslims kan zijn dat de sociale controle in de diverse moslim-gemeenschappen in Nederland groter is, omdat de gemeenten kleiner zijn, waardoor afwijkend gedrag sneller resulteert in uitsluiting.

Ik zag die vage angst ook op een vmbo-school waar ik een krap jaar Nederlands heb gegeven. Leerlingen die niet meededen met carnaval en heel zuur langs de kant stonden te kijken alsof ze straf hadden. Ze zeiden dat meedoen van de ouders of de imam niet mocht, omdat carnaval een christelijk feest zou zijn.

Ook in dit geval is het waarschijnlijk dat de Germanen, naast veel andere volkeren, al voor christelijke tijden een dergelijk feest vierden. Van de Romeinen en de Grieken staat dat vast. Voor zover ik weet, is er ook geen oud-christelijke regel die carnaval voorschrijft. Wel heeft de westerse kerk carnaval ooit heel slim ingepast in haar verhaal.

De bevrijding van het individu in de jaren zestig, had onder meer als resultaat dat de rol van de christelijke religie in Nederland veranderde. Een religie heeft de functie om de verhoudingen tussen mensen onderling en de relatie tussen de mens en het hogere te regelen, te bepalen en vorm te geven. Wat het eerste betreft, was het soms zo dat wereldlijke en geestelijke macht samenvielen. Later kwam daar de variant van de koning met een god gegeven mandaat voor in de plaats.

Beide functies van religie zijn voor de meeste christenen in het westen niet of nauwelijks nog van belang. Met name het wettische karakter voor het bepalen van de sociale verhoudingen, is bijna van geen enkele waarde meer. Gelukkig maar, want daarvoor hebben we de staat. De scheiding van staat en kerk, deze bestaat in Nederland pas in basale vorm sinds eind achttiende eeuw, biedt ruimte voor diversiteit.

In theocratische staten, hier vaak dictaturen genoemd, met een moslim meerderheid, valt de wereldlijke macht en de religieuze macht vrijwel samen en is de verdraagzaamheid voor andere geloven, de meetbare mate toegestane culturele diversiteit, minimaal. Zelfs voor varianten van het eigen geloof. Deze culturele invloeden doen zich gelden in de moslimgemeenschappen in Nederland.

Voor oude Nederlanders is dat verbazingwekkend, juist doordat onze cultuur en vlees noch vis is. Ze kijken met verwondering en ook een beetje angst naar religies en religieuze autoriteiten die nog wel macht kunnen doen gelden over hun gelovigen, kunnen voorschrijven wat ze moeten doen en denken. Zelfs als het gaat om een kerstboom of carnaval. Uiteraard zijn de gelovigen in kwestie van mening dat ze vrij zijn in hun zelfverkozen gebondenheid.

Naar mijn mening moet je als gelovige je van god gegeven verstand gebruiken om na te denken, onderzoek te doen en je een eigen mening te vormen over ervaringen en geloofsregels. Ook is het goed om in te zien dat religie een dynamisch geheel is, dat verandert als gevolg van de culture inbedding. Dat doet aan de kwaliteit en de intensiteit van de geloofsbeleving voor de ware gelovigen niets af, maar brengt een echte gelovige vaak zelfs een stap verder. Zo zou hij of zij kunnen ontdekken dat de regeltjes van een religie voor de mensen zijn.

Elk geloof begint met ervaren en openbaren, dan komen er een paar regels en later steeds meer regels over regels. En dan komen er mensen die de regeltjes over de regeltjes moeten uitleggen en die zitten weer in een speciale club met regeltjes. En zo groeit een succesvolle religie. Dit proces biedt de noodzakelijke ruimte die nodig is om het geloof in de tijd, onder verschillende culturele verhoudingen, te laten voortbestaan. Ontbreekt het historische inzicht in dit culturele proces, dan kan dat leiden tot verharding, een in zich zelf gekeerd raken, isolement, met als ontlading een confrontatie intern of extern.

Uitsluitingsregels en reinheidsregels, die hiervoor de voorwaarden scheppen als ze worden misbruikt, zijn vaak gebaseerd op angst in een groep. Angst voor de ander, en in essentie voor het zelf. Dat geldt overigens niet alleen voor religies, maar voor alle groepen mensen met een duidelijke identiteit. De beleving van god heeft echter niets met angst te maken, maar ontstaat pas als die angst door acceptatie van de schaduwzijde is verdwenen. Zo komen we, voorbij alle regels, leiders en gebouwen, bij de kern van elke religie, de spiritualiteit, waar religie als een huis omheen is gebouwd en die een weg biedt voor groei en positieve verbondenheid van mensen onderling, ongeacht hun overtuigingen.

Religies zijn schijnbaar de oorzaak van veel oorlogen en strijd - waarvan gewone mensen overigens altijd de dupe zijn. Gelovigen en niet-gelovigen. Wereldlijke macht is echter altijd het doel van de mensen erachter; zij misbruiken religie daarvoor. Binnenstaanders en buitenstaanders. Dat gaat makkelijk, want veel wettische religies willen of wilden de relatie met boven monopoliseren en kiezen er vaak voor om de informatievoorziening te beperken om de afhankelijkheid in stand te houden. Dus via een religie heb je gelijk een heleboel mensen aan jouw kant. Of je nu voor of tegen bent.

Het gaat om de macht van weinigen over de minds en de means van velen. En god staat altijd aan de kant. Hij ziet het eeuwige drama aan, dat vaak nog in zijn naam wordt opgevoerd, schudt zijn hoofd eens en krabt in z’n baard. Uit arren moede gaat hij rond deze tijd van het jaar dan maar bij iemand de kerstboom aansteken. Je ziet hem denken: ‘De kerstboom, dat is eigenlijk best een mooi universeel symbool voor de levensboom en de lichten die daarin kunnen branden.’

Comments Off

admin op 23 December 2009 in Politiek & Media

Wetenschappelijke bewijzen voor de werking van reiki

Wat zegt de westerse wetenschap over de werking van reiki en andere vormen van energetische genezen? Meer dan je zou verwachten. In dit artikel zetten we de belangrijkste onderzoeken en conclusies op een rijtje. (Dit artikel is volledig herzien in september 2009, een pdf-versie met actieve linken naar de onderzoeksresultaten is te vinden op www.reikido.nl).

Een overzicht van redenen waarom alternatieve geneeswijzen onterecht lijken te werken, vinden we bij Barry L. Beyerstein. Hij geeft aan waarom ‘bogus therapies often seem to work’:
1. De ziekte heeft zijn natuurlijk verloop gehad en wordt onterecht toegeschreven aan een alternatieve behandeling.
2. Veel ziektes zijn cyclisch; als een alternatieve behandeling samenvalt met een tijdelijke periode van verbetering, wordt onterecht een heilzame werking geconstateerd.
3. Het placebo-effect; de behandelaar wordt in dat geval in de wetenschappelijke literatuur een charismatische persoonlijkheid genoemd die mensen overtuigt dat ze beter zijn geworden terwijl er niets meetbaars is gebeurd. Het effect berust op (auto)suggestie.
4. Een foutief oorzakelijk denken; de genezing of verbetering is aan andere (tussenliggende of externe) factoren te wijten.
5. De oorspronkelijke diagnose was verkeerd, dus de patiënt is niet genezen.
6. Tijdelijke verbetering van de gemoedstoestand wordt verward met genezing.
7. Een soort psychologische verdwaasdheid treedt op; achteraf wordt de gang van zaken onjuist geïnterpreteerd waardoor het succes onterecht aan de behandeling wordt toegeschreven.

Dit soort factoren zal soms zeker een rol spelen. Maar ze verklaren niet alle waargenomen en meermaals door behandelaren en cliënten beschreven gunstige effecten van reiki en vergelijkbare vormen van energetisch genezen.

Er vanuit gaande dat de Beyerstein-factoren bij serieus onderzoek ondergeschikt zijn of worden gemaakt, richten we ons op de westerse wetenschap voor ‘harde bewijzen’ voor de werking van energetisch genezen. De NCBI publiceert op de website PubMed wetenschappelijke onderzoeksresultaten van over de hele wereld. Wat is hier te vinden over reiki en andere vormen van energetisch genezen?

Eén van de eerste onderzoeken, voor zover bekend, was van W. Wetzel (Reiki Healing: A Physiologic Perspective. Journal of Holistic Nursing 7(1), 47-54), gepubliceerd in 1989. Zij onderzocht de hemoglobine en hematocriet niveaus van achtenveertig volwassenen die reiki I hadden gedaan en vergeleek de uitkomsten met een controlegroep van tien personen:

‘Findings were analyzed through the use of a t-test and revealed a statistically significant change between the pre- and post-training hemoglobin and hematocrit levels of the participants at the p > 0.01 level. The comparable control group, not experiencing the training, demonstrated no change within an identical time frame. Implications for nursing are discussed. Further research is necessary to clarify the physiologic effects of touch healing.

CONCLUSIONS: This study documented one measurable physiologic effect of Reiki. The data lend support to the basic premise of energy transmission between individuals for the purposes of healing, balancing, and increasing wellness.’

S. Vaughan onderzocht het effect van reiki op het centrale zenuwstelsel (Autonomous Nervous System, ANS) en ontdekte duidelijke aanwijzingen dat de bloeddruk (diastolic blood pressure) afnam door reiki (1995). K. Olson en J. Hanson concludeerden in 1997 een zeer significante afname van de pijn na het doorgeven van reiki aan mensen uit de testgroep:

‘The purpose of this study was to explore the usefulness of Reiki as an adjuvant to opioid therapy in the management of pain. Since no studies in this area could be found, a pilot study was carried out involving 20 volunteers experiencing pain at 55 sites for a variety of reasons, including cancer. All Reiki treatments were provided by a certified second-degree Reiki therapist. Pain was measured using both a visual analogue scale (VAS) and a Likert scale immediately before and after the Reiki treatment. Both instruments showed a highly significant (p < 0.0001) reduction in pain following the Reiki treatment.’

J.G. Turner onderzocht in 1998 het effect van therapeutic touch op patiënten met brandwonden. Hij vond dat behandelingen via deze vorm van handoplegging een significante afname van de ‘anxiety’ tot gevolg hadden. A. Evanoff en W.P. Newton concludeerden in 1999 dat energetische therapieën ervoor zorgden dat de kniepijn van osteoarthritis-patiënten significant afnam (N. Mackay en O. Mc.Farlane, 2005).

D.W. Wardell en J. Engebretson stellen in 2001 met betrekking tot stressreductie, dat na een reiki-behandeling bij proefpersonen de ‘anxiety’ significant afnam, net als de bloeddruk (SBP):
‘Comparing before and after measures, anxiety was significantly reduced, t(22)=2.45, P=0.02. Salivary IgA levels rose significantly, t(19)=2.33, P=0.03, however, salivary cortisol was not statistically significant. There was a significant drop in systolic blood pressure (SBP), F(2, 44)=6.60, P < 0.01. Skin temperature increased and electromyograph (EMG) decreased during the treatment, but before and after differences were not significant.

CONCLUSIONS: These findings suggest both biochemical and physiological changes in the direction of relaxation. The salivary IgA findings warrant further study to explore the effects of human TT and humeral immune function.’

De onderzoekers D.S. Wilkinson, P.L. Knox, J.E. Chatman, T.L. Johnson, N. Barbour, Y. Myles en A. Reel onderzochten in 2002 de klinische effecten van genezing door handoplegging (healing touch, HT) en in hoeverre de ervaring van de beoefenaar invloed heeft. Zij concluderen dat de stress significant afneemt, de gezondheid toeneemt en dat de pijn afneemt. Het placebo-effect wordt als exclusieve factor uitgesloten:

‘Clients of practitioners with more training experienced statistically significant positive sIgA change over the HT treatment series, while clients of practitioners with less experience did not. Clients reported a statistically significant reduction of stress level after both HT conditions. Perceived enhancement of health was reported by 13 of 22 clients (59%). Themes of relaxation, connection, and enhanced awareness were identified in the qualitative analysis of the HT experience. Pain relief was reported by 6 of 11 clients (55%) experiencing pain.

CONCLUSIONS: The data support the clinical effectiveness of HT in health enhancement, specifically for raising sIgA concentrations, lowering stress perceptions and relieving pain. The evidence indicates that positive responses were not exclusively as a result of placebo, that is, client beliefs, expectations, and behaviors regarding HT.’

In 2004 deden N. Mackay, S. Hansen en O. McFarlane onderzoek naar het effect van reiki op het zenuwstelsel. Ze schrijven:

‘Quantitative measures of autonomic nervous system function such as heart rate, cardiac vagal tone, blood pressure, cardiac sensitivity to baroreflex, and breathing activity were recorded continuously for each heartbeat. Values during and after the treatment period were compared with baseline data. RESULTS: Heart rate and diastolic blood pressure decreased significantly in the Reiki group compared to both placebo and control groups.’

De onderzoekers tekenen daarbij aan:

‘The study indicates that Reiki has some effect on the autonomic nervous system. However, this was a pilot study with relatively few subjects and the changes were relatively small. The results justify further, larger studies to look at the biological effects of Reiki treatment.’

B. Rubik, A.J. Brooks en G.E. Schwartz deden in 2006 onderzoek naar het helende effect van reiki. Ze hebben dat vastgelegd door te kijken naar het effect op bacteriekweken (‘heat shocked bacteria’). Ze concluderen dat reiki zorgt voor snellere groei van de bacteriën en des te meer als beoefenaren zich beter voelen.

(In 2000 is overigens een min of meer vergelijkbaar onderzoek uitgevoerd door K.Z. Jiang, Q. Zheng en B.H. Tang met de titel: ‘The strengthening effect of the biofield of seedlings of wheat and other plants on human immune system’. Helaas is van dit Chinese artikel geen samenvatting beschikbaar.)
Rubik, Brooks en Schwartz schrijven in 2006:

‘In the healing context, the Reiki treated cultures overall exhibited significantly more bacteria than controls (p < 0.05). Practitioner social (p < 0.013) and emotional well-being (p < 0.021) correlated with Reiki treatment outcome on bacterial cultures in the nonhealing context. Practitioner social (p < 0.031), physical (p < 0.030), and emotional (p < 0.026) well-being correlated with Reiki treatment outcome on the bacterial cultures in the healing context. For practitioners starting with diminished well-being, control counts were likely to be higher than Reiki-treated bacterial counts. For practitioners starting with a higher level of well-being, Reiki counts were likely to be higher than control counts.

CONCLUSIONS: Reiki improved growth of heat-shocked bacterial cultures in a healing context. The initial level of well-being of the Reiki practitioners correlates with the outcome of Reiki on bacterial culture growth and is key to the results obtained.’

K.L. Tsang, L.E. Carlson en K. Olson onderzochten in 2007 de effecten van reiki-behandelingen op kankerpatiënten, gerelateerd aan hun vermoeidheid, pijn, angst en algeheel welbevinden. Ze schrijven in hun conclusies dat de vermoeidheid, pijn en angst significant afnemen:

‘Fatigue on the FACT-F decreased within the Reiki condition (P=.05) over the course of all 7 treatments. In addition, participants in the Reiki condition experienced significant improvements in quality of life (FACT-G) compared to those in the resting condition (P <.05). On daily assessments (ESAS) in the Reiki condition, presession 1 versus postsession 5 scores indicated significant decreases in tiredness (P <.001), pain (P <.005), and anxiety (P<.01), which were not seen in the resting condition. Future research should further investigate the impact of Reiki using more highly controlled designs that include a sham Reiki condition and larger sample sizes.’

In datzelfde jaar hebben M.S. Lee, M.H. Pittler en E. Ernst uit Groot-Brittannië 250 onderzoeken naar het effect van reiki en vergelijkbare behandelmethoden op een rijtje gezet:

‘Two RCTs suggested beneficial effects of reiki compared with sham control on depression, while one RCT did not report intergroup differences. For pain and anxiety, one RCT showed intergroup differences compared with sham control. For stress and hopelessness a further RCT reported effects of reiki and distant reiki compared with distant sham control.’

Dan volgt een opsomming van onderzoeken waarvan het effect niet meetbaar was:

‘For functional recovery after ischaemic stroke there were no intergroup differences compared with sham. There was also no difference for anxiety between groups of pregnant women undergoing amniocentesis. For diabetic neuropathy there were no effects of reiki on pain. A further RCT failed to show the effects of reiki for anxiety and depression in women undergoing breast biopsy compared with conventional care.’

Vervolgens stellen ze dat er in het algemeen erg weinig data beschikbaar is en dat onafhankelijke herhaalbaarheid niet altijd mogelijk is geweest (sic). Ze concluderen vervolgens:

‘Most trials suffered from methodological flaws such as small sample size, inadequate study design and poor reporting. (…) In conclusion, the evidence is insufficient to suggest that reiki is an effective treatment for any condition. Therefore the value of reiki remains unproven.’

N. Assefi, A. Bogart, J. Goldberg en D. Buchwald publiceerden in 2008 een onderzoek naar het effect van reiki als complementaire behandeling op honderd mensen met fibromyalgie. Zij concluderen (elders) dat reiki een placebo is:

‘RESULTS: Neither Reiki nor touch had any effect on pain or any of the secondary outcomes. All outcome measures were nearly identical among the 4 treatment groups during the course of the trial. CONCLUSION: Neither Reiki nor touch improved the symptoms of fibromyalgia. Energy medicine modalities such as Reiki should be rigorously studied before being recommended to patients with chronic pain symptoms.’

In dezelfde maand, februari 2008, komen N. Aghabati, E. Mohammadi, Z. Pour Esmaiel tot de conclusie dat therapeutic touch aantoonbaar effect heeft op het reduceren van pijn en vermoeidheid bij kankerpatiënten die chemotherapie ondergaan:

‘The TT (significant) was more effective in decreasing pain and fatigue of the cancer patients undergoing chemotherapy than the usual care group, while the placebo group indicated a decreasing trend in pain and fatigue scores compared with the usual care group.’

In oktober 2008 publiceren P.S. So, Y. Jiang en Y. Qin een onderzoek naar de werking van therapeutic touch, healing touch en reiki als methode voor pijnbestrijding. Reiki-behandeling bleek het meest effectief, al was het effect ‘modest’. Van een placebo-effect is geen sprake:

‘MAIN RESULTS: Twenty four studies involving 1153 participants met the inclusion criteria. There were five, sixteen and three studies on HT, TT and Reiki respectively. Participants exposed to touch had on average of 0.83 units (on a 0 to ten scale) lower pain intensity than unexposed participants (95% Confidence Interval: -1.16 to -0.50). Results of trials conducted by more experienced practitioners appeared to yield greater effects in pain reduction. It is also apparent that these trials yielding greater effects were from the Reiki studies. Whether more experienced practitioners or certain types of touch therapy brought better pain reduction should be further investigated. Two of the five studies evaluating analgesic usage supported the claim that touch therapies minimized analgesic usage. The placebo effect was also explored. No statistically significant (P = 0.29) placebo effect was identified.
AUTHORS’ CONCLUSIONS: Touch therapies may have a modest effect in pain relief. More studies on HT and Reiki in relieving pain are needed. More studies including children are also required to evaluate the effect of touch on children.’

In 2009 verscheen een onderzoek van D.L. Woods, C. Beck en K. Sinha naar het effect van therapeutic touch op rusteloosheid (‘restlessness’) van dementerenden in verpleeghuizen. Volgens de wetenschappers heeft tussen de 75 en 90 procent van de leden van deze doelgroep gedragsproblemen (behavioral symptoms of BSD) ‘which may be associated with a stress response’.

‘Therapeutic touch has been shown to decrease restlessness in NH residents, however the mechanism is unknown. The purpose of this randomized controlled trial (RCT) was to examine the effect of therapeutic touch on BSD and basal cortisol levels among NH residents with dementia.

RESULTS: 64 residents, aged 67-93 years (M = 85.5, SD = 5.50), completed the study. Restlessness was significantly reduced in the experimental group compared to the control group (p = 0.03). There was a significant difference in morning cortisol variability among groups across time periods (<0.0001). Findings suggest that therapeutic touch may be effective for management of symptoms like restlessness coupled with stress reduction. At a time when cost containment is a consideration in health care, therapeutic touch is an intervention that is non-invasive, readily learned, and can provide a non-pharmacologic alternative for selected persons with BSD.’

K.J Kemper, N.B Fletcher, C.A Hamilton en T.W. McLean onderzochten in 2009 healing touch in relatie tot stress:

‘We conducted a pilot study to assess its effects in pediatric oncology patients. We enrolled patients in the continuation or consolidation phase of therapy. Patients or their parent completed simple visual analogue scales (VASs; 0-10) for relaxation, vitality, overall well-being, stress, anxiety, and depression before and after a 20-minute period of rest and a standardized HT treatment. Patients’ heart rates were monitored and later analyzed for heart rate variability (HRV) characteristics. Of the nine patients, all completed VASs and six had usable HRV data. The average age was 9 years.

CONCLUSIONS: VAS scores for stress decreased significantly more for HT treatment than for rest (HT: 4.4-1.7; rest: 2.3-2.3; p = .03). The HRV characteristic of total power was significantly lower during HT than for rest (HT 599 +/- 221; rest: 857 +/- 155; p = .048), and sympathetic activity was somewhat but not significantly lower (HT: 312 +/- 158; rest: 555 +/- 193; p = .06). HT is associated with lowered stress and changes in HRV. Further studies are needed to understand the mechanisms of these effects in larger samples and to explore the impact on additional clinically relevant measures.’

R. Domínguez Rosales, M.J. Albar Marín, B. Tena García, M.T. Ruíz Pérez, M.J. Garzón Real, M.A. Rosado Poveda en E. González Caro onderzochten het effect van therapeutic touch op het verblijf in een ziekenhuis, gewichtsverlies en de kans op complicaties. Conclusie van dit in 2009 gepubliceerde onderzoek: behandeling verkort het verblijf in het ziekenhuis en verkleint de kans op complicaties, maar onderzoek op grotere schaal is noodzakelijk.

Ook voor pijnreductie is energetisch genezen (op afstand) significant succesvol, blijkt uit in 2009 gepubliceerd onderzoek van G.L. McCormack. Een jaar daarvoor had C.M. Monroe op grond van literatuuronderzoek naar de periode 1997 tot 2007 over therapeutic touch gesteld:

‘FINDINGS: Seven studies that were conducted between 1997 and 2004 were found and only five of the seven were included as pertinent evidence to answer the question. All of the research that was reviewed to answer whether Therapeutic Touch could significantly reduce pain revealed a majority of statistically significant positive results for implementing this intervention. CONCLUSION: Because there are no identified risks to Therapeutic Touch as a pain relief measure, it is safe to recommend despite the limitations of current research.

IMPLICATIONS: Therapeutic Touch should be considered among the many possible nursing interventions for the treatment of pain.’

E.G. Sutherland , C. Ritenbaugh, S.J. Kiley, N. Vuckovic en C. Elder komen in 2009 tot een hogere effectiviteitsscore (92 in plaats van 70 procent). Na een onderzoek van dertien deelnemers met chronische hoofdpijn concluderen ze:

‘RESULTS: Twelve (12) of 13 participants experienced improvement in frequency, intensity, or duration of pain after three treatments. In addition, 11 of 13 participants experienced profound shifts in their view of themselves, their lives, and their potential for healing and transformation. These changes lasted from 24 hours to more than 6 months at follow-up.

CONCLUSIONS: Energy healing can be an important addition to pain management services. More in-depth qualitative research is needed to explore the diversity of outcomes facilitated by energy healing treatments. Furthermore, the development of new instrumentation is warranted to capture outcomes that reflect transformative change and changes at the level of the whole person.’

Samenvattend kan worden gesteld dat energetisch genezen volgens diverse klinisch wetenschappelijke onderzoeken een positief effect blijkt te hebben op het verminderen van de onrust, opwinding, vermoeidheid en pijnbeleving van mensen. (Wat dat laatste betreft is het vergelijkbaar met de werking van External Qi Gong, zie M.S Lee, M.H. Pittler en E. Ernst, 2007). Soms verandert hun hele kijk op de wereld erdoor, ze genezen sneller bij ziekenhuisopname en de kans op complicaties bij regulier medische behandelingen neemt af.

Een aantal klinische onderzoeken komt tot minder positieve conclusies en het vergelijkende literatuuronderzoek uit 2007 is ronduit negatief, maar wel voornamelijk op basis van methodologische kritiek.

Energetisch genezen lijkt in elk geval een goede aanpak om stress te verminderen. en het algemeen welbevinden te doen toenemen (vergelijk ook de studie van K. Reece, G.E. Schwartz, A.J. Brooks en G. Nangle uit 2005 naar energetisch genezen met Johrei). Je zou zelfs kunnen zeggen dat de gezondheid door energetische behandelingen toeneemt, concludeert P.J. Rosch, Clinical Professor of Medicine and Psychiatry, in een artikel uit 2009 waarin hij alle vormen van ‘biofield healing’ op een rij zet:

‘Effects on heart rate variability, stress response, inflammation, and the vagus nerve have been demonstrated and raise the question–Can the power of subtle energies be harnessed for health enhancement? It is fully accepted that good health depends on good communication both within the organism and between the organism and its environment. Sophisticated imaging procedures brought to bear on telomere, stem cell, and genetic research are confirming the ability of meditation and some other traditional practices to promote optimal health through stress reduction.’

Verder vond ik op PubMed de samenvatting van een overkoepelend Chinees onderzoek naar de effecten van qi gong, dat ik hier tot slot graag wil aanhalen:

‘A great number of clinical studies merging traditional Chinese medicine (TCM) and Western medicine have proved the complementary healing effects of qi-gong in medical science. Traditional Chinese respiration exercises help to regulate our mind, body and breathing and coordinate our internal organs, remove toxins and enhance immunity. Domestic and foreign studies indicate that qi-gong can relieve chronic pain, reduce tension, increase activities of phagocytes in coenocytes, improve cardiopulmonary function, improve eyesight, influence the index of blood biochemistry, etc.’

Vanwege de vele overeenkomsten, met name tussen qi gong en reiki, biedt dit artikel van Zhi Hu Li Za uit 2005 mijns inziens een goede routekaart voor nader onderzoek naar energetisch genezen in de westerse wereld.

(Dit artikel is ook gepubliceerd op www.spiriwiki.org).

Comments Off

admin op 7 July 2008 in Religie & Spiritueel