Archief voor August 2013

In de resterende leegte danst het zonlicht

Voor mij begon het kiemen van overstijgend bewust zijn met denken over goed en slecht. De exacte les weet ik niet meer. Het was één van de eerste jaren op de middelbare school en we spraken over Hitler, voor velen de verpersoonlijking van het kwaad.

Ik had de euvele moed om te zeggen: “Ik kan me niet voorstellen dat die man alleen maar slecht was.” Er stak een storm van protest op, want dit was toch een uitgemaakte zaak?!

Ik discussieerde dat de vonken eraf sprongen, mijn hersens pijnigend om snel de juiste argumenten bij elkaar te zoeken en in stelling te brengen. Ik wist gerede twijfel te zaaien, en enkele medestanders te winnen, maar meer zat er niet in.

In mijn studententijd raakte ik gefascineerd door Nietzsche, met als gevolg dat ik na een tijd het kinderlijke ’slecht’ inwisselde voor het ‘kwaad’.

Nietzsche’s idee van een individuele, de moraal overstijgende ethiek sprak me aan – het waren mijn anti-autoritaire jaren.

Maar zo’n persoonlijke ethiek ontwikkelen vergt veel. Namelijk dat je zelf dag in, dag uit, jaar in, jaar uit je eigen rechter, aanklager en veroordeelde bent.

In die jaren begonnen ook mijn omzwervingen in de wereld van religie en spiritualiteit. Aanvankelijk vaak en later steeds minder getoetst aan het protestantse geloof waarin ik ben opgevoed.

Zonder rangorde kwam de informatie versnipperd naar me toe, vaak uit obscure bronnen en niet zelden voor een deel bestaand uit ’spiritueel’ geneuzel.

Inzicht werd moeizaam veroverd op de chaos, van boek tot boek en van artikel tot artikel; het was de pre-internet periode.

Geleidelijk begonnen de stromen van filosofie, theologie en esoterie naar elkaar toe te buigen. Toen de wateren weken, verhief zich mijn mens- en wereldbeeld als een eiland van gedachten, met innerlijk leven en zelfonderzoek als heersende religie.

Via meditatie in diverse gezelschappen en vormen - en door te leven! – ontdekte ik dat het overstijgen van goed en kwaad (en andere dichotomieën) ook op mijn eiland een rol speelt.

Zonder de nietzscheaanse wil tot macht, maar juist door de afwezigheid daarvan. Als er niemand meer in de spiegel te zien is, als er licht kiert tussen de gedachten en de driften. En de ander en het andere in zicht komen.

Voor mij heeft het ermee te maken dat je een ander zonder oordelen en met compassie durft te ontmoeten. Als dat gebeurt, kan er een verbinding ontstaan die het moment verguldt en vaak later zorgt voor nieuwe ervaringen. Al duurt het contact maar enkele seconden.

Absolute beelden, zoals over de slechtheid van Hitler of de goedheid van Boeddha, hebben we op mijn eiland al lang geleden in zee geworpen.

In de resterende leegte danst het zonlicht.

(Deze column is geschreven voor boeddhamagazine.nl, de foto is een fragment uit een werk van Jonathan Martin-DeMoor)

Comments Off

admin op 1 August 2013 in Ongewoon & Anders, Religie & Spiritueel