Archief voor February 2010

Veroordeelde kindermisbruikers preventief oppakken

Na verspreiding huis aan huis van pamfletten is vorige week onrust ontstaan in de Roermondse wijk Donderberg over de aanwezigheid van een vermeend veroordeelde kindermisbruiker. Twee jaar geleden kwam Roermond ook al in het nieuws vanwege een omstreden kindermisbruiker.

Bij navraag lijkt de beschuldiging dat hij als kindermisbruiker veroordeeld is, niet te kloppen - bij de politie in Roermond is hij niet bekend - al heeft de man in kwestie door in te gaan op uitlokking van het tv-programma Undercover in Nederland wel genoeg reden gegeven om hem te wantrouwen in de buurt van je kinderen.

Onderzoek leert, dat er binnenkort nieuwe regels komen in dit soort zaken. Zo worden burgemeesters in het vervolg geïnformeerd door het OM over terugkeer van veroordeelde kindermisbruikers in hun wijk, zoals door het Trimbos Instituut bepleit. Dit zou naar mijn mening ook moeten gelden als een veroordeelde kindermisbruiker zich in een andere wijk of stad vestigt, anders wordt een andere groep mensen met het probleem opgezadeld.

Met hulp van de reclassering, al dan niet in opdracht van de burgemeester, kan binnenkort een traject worden afgesproken waarbij de veroordeelde (bijvoorbeeld elektronisch te controleren) beperkingen krijgt opgelegd binnen een bepaalde proeftijd.

Het lijkt me goed om nog verder te gaan en veroordeelde kindermisbruikers, van wie op een bepaalde moment, op grond van duidelijke signalen aan de reclassering, acute herhaling wordt gevreesd, preventief vast te zetten.

Ik kwam op dit idee door een opmerking van minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie. Hij wil reltrappers die verdacht worden van geweld bij een voetbalwedstrijd voorafgaand aan een volgende risico-wedstrijd laten opsluiten (AD van 5 februari 2010). De gevolgen zijn namelijk enorm ingrijpend.

In dat soort bijzondere gevallen, waarbij het publieke belang groot is en de kans op sociale onrust heel reëel, vind ik dat van de normale rechtsgang, je bent pas schuldig als je bent veroordeeld, mag worden afgeweken. Wel moet dan achteraf goed worden bekeken of de juiste procedure is gevolgd, onder meer of specialisten zich aan hun ethische code hebben gehouden.

Het uit de wijk zetten van veroordeelde kindermisbruikers, zoals minister Hirsch Ballin in het AD voorstelt, is geen structurele optie, omdat het probleem dan elders wordt neergelegd. In een andere wijk of in een andere plaats of stad.

In deze tijd van internet een kwestie van tijd voordat de geschiedenis van de veroordeelde hem of haar weer komt achtervolgen. Vaak met meningen en soms ook met feiten onderbouwd. Hetzelfde geldt voor verdachten van kindermisbruik. Ook bij de actuele kwestie in Roermond speelt internet (Hyves, YouTube) een belangrijke rol bij de beeldbepaling.

Gedwongen verhuizen is het probleem verleggen. Bovendien is met evenveel recht te zeggen dat andere criminelen met gevaar op herhaling dan ook gedwongen zouden moeten verhuizen, zoals moordenaars, verkrachters en ernstige geweldplegers. Zij kunnen net zoveel menselijke schade berokkenen en ook dat zijn vaak psychotische tijdbommen. Met name als het gaat om verkrachters zijn de argumenten uitwisselbaar.

Verder moet in de omgang met kindermisbruikers, veroordeelden of verdachten, worden voorkomen dat kortzichtige heethoofden eigen rechter gaan spelen. Goede communicatie met de buurtbewoners (met de mogelijkheid tot preventief oppakken bij duidelijke aanwijzingen die wijzen op acute herhaling van veroordeelde kindermisbruikers) is daarom essentieel.

Veroordeelde kindermisbruikers van wie mag worden aangenomen dat ze niet meer genezen en blijvend een gevaar vormen, bijvoorbeeld als ze via een soort strippenkaartregeling op basis van bovenstaande regeling drie keer preventief zijn opgepakt, zouden wat mij betreft TBS moeten krijgen - al zijn de kosten van de staat hiervoor aanzienlijk. Zijn behoren dan blijkbaar tot de zogenoemde chronici en kunnen niet meer terug in onze samenleving.

Comments Off

admin op 2 February 2010 in Politiek & Media